وقتی می بینی که من افسرده ام

 نباید بگذاری

نباید سکوت کنی

 یا فقط همدردی کنی.

 بنا کننده شادی های من باش!

 مگر چقدر وقت داریم؟

 یک قطره ایم که می چکیم- در تن کویر

 وتمام می شویم.

  نوزادی متولد می شود

  با هزاران نقشه ای که والدینش کشیده اند

  برای روزهایی که می آید

  به بهشت خوش آمدی عزیزکم!

  از من می شنوی تنها به قلبت گوش بسپار

  تا بهشت با قی بماند!!!

  به دنبال یاری ماندگار نگرد

  آنگاه که خود ماندگار نیستی!

  تنها درسی که عشق به من آموخت

  تنها دردی که سینه ام را سوخت!!!

  گاهی دلم آن قدر برایت تنگ می شود

  که پیراهن تازه اتو کشیده ام...

  بر تنم چروک می نماید!!!

  بر تن درخت مقابل خانه مان

  چسب زخم می زنم!

  آن ها که دیروز قلبی به یادگار کشیده بودند

  امروز...

اگر دست پیر مردی رنجوررا به گرمی بفشاریم ویاری اش دهیم.

 زیباست

 اگر پنجره ها را باز کنیم.شهررا در آغوش گیریم و شب را ببوییم.

 زیباست

 اگرنان وریحان وپنیرروی خاک نم خورده عشق با یاد سهراب بخوریم.

 زیباست

 اگردوست داشته باشیم عشق بورزیم تا زندگی کنیم.

  و نمی دانستی

  من به چه دلهره از باغچه همسایه

  سیب را دزدیدم

  باغبان از پی من تند دوید

  سیب را دست تو دید

 غضب آلود کرد به من نگاه

  سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

  و تو رفتی و هنوز

  سالهاست که در گوش من آرام

                                        آرام

  خش خش گام تو تکرار کنان

  می دهد آزارم

  ومن اندیشه کنان

 غرق این پندارم

  که چرا

  خانه کوچک ما

          سیب نداشت

       دریا
       بغض کرد
      و با چشمهای بزرگ سبز
      به چشمهای مملو از ابر آسمان
      چشم دوخت

    "ستاره هایت ستاره هایت کجان آسمان جون؟"
     آسمان فکر کرد
     آسمان زیاد فکر می کند
     دریا کمتر
     آسمان زیاد می بیند
     دریا کمتر

 هر ترانه آرامش عشقی است

  هر ستاره آرامش زمان

   وهر آه آرامش فریاد